Altınışık Derneği bünyesinde yürütülen AB destekli “ Daha İyi Bir Yaşam İçin Çocuklar Çalışmasın” projesi kapsamında ailelere yönelik bir seminer düzenledi.
Hafta sonu Bingöl Belediyesi Konferans Salonu'nda düzenlenen seminerin açılış konuşmasını Altınışık Derneği Başkanı Bekir Bürkük yaptı.

Altınışık Derneği'nin çalışmaları hakkında bilgi veren Dernek Başkanı Bürkük, amaçlarını derneğin çalışmalarını en üst seviyeye çıkarmak ve derneği maddi manevi güçlendirmek olduğunu söyledi.

Vakıf kurarak öğrencilere burs vermek istediklerinin altını çizen Bürkük: “Toplantımızın amacı sokakta ve tehlikeli işlerde çalışan çocukları sokak ortamından kurtarmak, onları okula yönlendirmek. Şuana kadar 3 İlköğretim okulunda seminer verdik. Yaptığımız çalışmalar neticesinde sokakta çalışan çocukları tespit ederek, psikolog ve sosyologlarla birlikte ailelerini ziyaret ettik. Yaptığımız ziyaretler esnasında çocukların çalıştırılmaması ve sokakların tehlikesini anlatıyoruz. Dernek olarak çalışmalarımıza devam edeceğiz” dedi.

Bingöl'de sokakta çalışan çocukların tehlike arz etmediğini belirten Mahmut Buyankara, Bingöl'de sokakta çalışan ismen 112 çocuğa ulaştıklarını söyledi.
Sokakta çalışan çocukların üç nedenden dolayı çalıştıklarını ifade eden Buyankara: “Çocuklar, ekonomik, özenti ve aileden habersiz olmak sokakta çalışıyorlar. Bu proje özenti ve aileden habersiz çalışan çocuklara yöneliktir. Bu çocukların sokakta ve tehlikeli işlerde çalışmamaları için çalışmalar yapıyoruz” dedi.
Anayasa'da çocukların kaç yaşından itibaren çalışmaları gerektiği hakkında bilgi aktaran Avukat Veysi Alagöz, suç işleyen çocukların büyük oranının eğitimlerine ara veren ve sokakta çalışan çocuklar olduğunu söyledi.

Sokak çocukları, Türkiye'nin gündemine yakın zamanlarda yer almış önemli toplumsal problemlerden birisi olduğunu ifade eden Psikolog Mutalip Gölcüklü: “Bu problemin çözümü için yürütülecek çalışmalar birçok açıdan incelenebilir. Ancak çözümün öncelikli şartının, problemin doğru algılanmasıyla ilgili olduğu açıktır” dedi.
‘Problemin yanlış algılanması, yanlış çözümler üretecek bu da problemi daha ciddi boyutlara taşıyacaktır' diyen Gölcüklü: “Sokak çocuklarının kamuoyunda doğru algılandığını söylemek pek mümkün değildir. Bunda, ulusal basının payı ise son derece yüksektir. Bu çalışmada, sokak çocuklarına ilişkin olarak medyaya konu olan haberlerde, ulusal basının kullandığı dil ve haber verme tarzı eleştirel bir bakış açısı ile analiz edilmeye çalışılmaktadır. Sokakta çalışanlar ve sokakta yaşayanlar olmak üzere iki ana grupta kategorize edilen sokak çocuklarının sokakta çalışanlar kısmı, temelde daha eski zamanlardan bu yana Türkiye'nin gündeminde yer alan bir konudur. Dar gelirli ailelerin, özellikle yaz aylarında, okulların tatil zamanında çoğunlukla aile bütçesine katkıda bulunmaları için çocuklarını sokak işlerinde çalıştırmaları, bir anlamda geleneksel nitelik kazanmış bir durumdur. Çocuğun bu şekilde sokakta çalışması büyük oranda, hatta tamamen aile büyüklerinin isteği ile gerçekleşmektedir. Ancak, eğitim-öğretim faaliyetine devam eden çocukların yaz tatillerinde çalıştırılmaları, sadece aile bütçesine katkı amacından da kaynaklanmayabilmektedir. Çocuğun hayatı tanıması, boş gezmemesi, kötü arkadaş edinmemesi için, bazı aileler çocuklarının tatillerde çalışmasını isteyebilmekte ve çoğu zaman da iş yeri olarak sokak tercih edilmektedir. Ayakkabı boyacılığı çoğunlukla tercih edilen bir iş koludur. Su, limonata gibi içeceklerin yanı sıra, sakız, mendil, jeton satışı da çoğu zaman tercih edilen işler arasında yer almaktadır. Bunlara bir oranda da tartıcılığı eklemek gerekmektedir. Ancak yaklaşık son yirmi yılda önemli değişiklikler gerçekleşti ve artık bazı çocuklar neredeyse tamamen aile bütçesine katkı sağlamak amacıyla sokakta çalışmaktadırlar. Üstelik bu çocuklar için sokakta çalışmak, okullarından arta kalan zamanda gerçekleştirilen bir faaliyet olmaktan çıkıp, büyük bir çoğunluğunun asıl işi haline gelmiştir. Bunda hiç kuşkusuz kırsal kesimden kente göçün neden olduğu, hızlı toplumsal değişimin payı oldukça büyüktür. Sokakta yaşayan çocuklara gelince; bazı çocukların yaşam alanı olarak sokakları seçmeleri ve günlerinin tüm saatlerini sokakta geçirmeleri, sokakta çalışan çocuklara oranla son zamanlarda Türkiye'nin gündemine gelmiş ve yerleşmiş bir olgudur. Elbette ki sokakta çalışan çocuklar ile sokakta yaşayanların toplumsal problemlere kaynaklıkları veya bireysel bir problem olarak ifade ettikleri düzey aynı değildir. Ancak, ikisi arasında güçlü bir ilişki olduğu da kesindir. Elbette ki bu tek yönlü bir irtibattır; birinden diğerine bir geçiş söz konusu olabilmektedir. Geçişin hemen her zaman sokakta çalışanlardan sokakta yaşayanlara doğru olduğu, artık birçok araştırmanın da tespitleriyle kanıtlanan ve bilinen bir durumdur. Bu durum, genelde sokak çocukları, özelde ise alt kategorilerin her biri için geliştirilecek çözüm tekniklerinin ve yürütülecek çabaların, ayrıca söz konusu geçişkenliği önleme noktasının da dikkate alınması gerektiğinin ortaya konulması açısından önemlidir. Sokakta çalışan çocukların bir kısmının sokakta yaşamayı tercih eder duruma gelmesini önlemenin öncelikli yolu, iki kategorinin en temel ayrım noktasını belirlemekten geçmektedir. Ayrım noktasını ise çocukların aileleriyle iletişimlerinin var olup-olmaması oluşturmaktadır. Sokakta çalışan çocuklar aileleriyle bağlarını koparmamış, iş saatleri dışında ailelerinin yanında kalan çocuklardır” şeklinde konuştu.

Seminer, yapılan ikramla sona erdi.