Acılı babanın unutamadığı sözler

Nazar 2 yaşındaydı, Abdullah'sa 6 aylık. Babası Şemdinli'de askerlik yaparken Ahmet Kaya'nın "Nazlıcan" şarkısını dinler, çocuğu olunca adını Nazlıcan koymayı düşlerdi. İlk çocuğu kız olunca bu hayalini gerçekleştirdi. İkinci çocukları da kız oldu. Abdullah da 6 ay önce dünyaya gelince, bir aş derdi kaldı, bir de iş...

Abdullah bir aylıkken hastalıkla boğuşmaya başladı, sancılar içindeydi. Baba Mehmet Çetinkaya, doktor peşinde gezmekten aylarca çalışamadı. 20 gün önce bir haber geldi. Ayda 500 YTL'ye Çanakkale'de iş buldu.

Gurbete gitti
Kocası gurbete gidince Abdullah'ın tedavisi anne Maide'ye kaldı. Köydeki kız kardeşi Emine'yi de alıp geçen salı günü Diyarbakır'daki ablaları Faide Demir'e gitti. Çarşamba günü Abdullah'ı doktora götüreceklerdi. Gittikleri gün üç kız kardeş, 8 çocukla parkta gezmek istedi. Patlayan bomba iki aileyi yaktı. Faide Demir ve dört çocuğu öldü. Maide Çetinkaya'nın bir ayağı kesildi; üç çocuğu Nazlıcan, Nazar ve Abdullah'ın ise nefesi...
Kötü haber çabuk ulaştı gurbetteki babaya. Önce çocuklarını toprağa verdi, sonra da hastanedeki karısına koştu. Baba Mehmet Çetinkaya anlatıyor:
"Gözü önünde parçalanmış yavrular. Karım, 'Abdullah'ı iyileştirmeye geldim, hepsini kaybettim' diye ağlıyor."
Bütün çocuklarını çok sevdiğini, ama Nazlıcan'ın yerinin apayrı olduğunu söyleyen Çetinkaya, "Telefonda 'Baba gel sen al bizi' demişti. Geldim aldım, ama cenazelerini" dedi.

Nazlıcan'ın yeri ayrıydı
Türküden esinlenerek adını verdiği Nazlıcan'ın sonu da Ahmet Kaya'nın şarkısındaki gibi oldu. Serin yayla çiçeği Nazlıcan, bir narin kelebek gibi tükendi. Ve baba yine aynı türküyü söyledi:
"Nazlıcan serin yayla çiçeği, göğsümde bir sevda kelebeği... Nazlıcan, sen de gider miydin böyle yıldızlar ülkesine?"

milliyet