Festivalin açılış törenine Candan Erçetin, Şevval Sam ve Melike Demirdağ'ın önce teker teker, sonra ise bir arada söyledikleri şarkılar ilginç bir hava kattı. Ancak elbette gecenin en önemli olayı; “Son Kuşlar” ile tanınan emektar yönetmen Erdoğan Tokatlı, Türk sinemasının rehberi niteliğindeki romanlarıyla sayısız kuşağı besleyen sinema yazarı Agah Özgüç ve oyuncu Hale Soygazi'ye verilen onur ödülleriydi.

Tabii başta festivalde filmi “Viva Zapata!” gösterilecek Eli Kazan olmak üzere, Paul Newman, Natasha Richardson, Gazanfer Özcan gibi son bir yılda hayatını kaybeden sinema sanatçıları da anıldı.

Açılış filmi ise tam anlamıyla bir ‘açılış gecesi kitlesi' ürünüydü. Zira rahat izlenir bir Fransız sineması örneği olmasının yanında, dramatik olarak da festivaller için tasarlanmıştı. Ancak olgun ve anlamlı bir yapı kurduğunu söyleyip biraz olsun rahatlatabiliriz sinema bilincimizi. Philippe Lioret'nin filmi zaten orijinal isminin İngilizce olmasıyla da ne kadar ‘euro-pudding' (Bütün Avrupa ülkelerine uygun) bir proje olduğunu kanıtlanıyor. Bütün dünyayı ilgilendiren kürtlük ve azınlık meselesinin üzerine giderek de, ‘her türlü kitle'nin yüreğine hitap ettiğini vurguluyor.

Film, Fransa'ya gelen kürt Bilal'in İngiltere'ye göç etme çabalarına odaklanıyor. Önce yasa dışı yolları deneyen karakterimiz, sonra bir anda Manş Denizi'nden yüzerek geçmeye karar verir. Bunun için ise tesadüfen karşısına çıkan duyarlı yüzme öğretmeni Simon'dan yardım alır. Adam bir anda ona evini ve hayatını açar. Biz de film boyunca Bilal'in bunu başarıp başaramayacağı konusunda bir adrenalin içine gireriz. Yani temelde bir ‘başarı hikayesi'dir bu. En azından dramatik yapısının öyle işlediğini söyleyebiliriz.

Yapıt, aslında Amerikan sinemasında da çokça rastladığımız azınlıkların hikayelerini anlatırken merkeze bir beyaz ve kolay özdeşleşilebilir bir karakter yerleştirerek izleyiciyi fethetme mantığını benimsiyor. Fransız filmlerinin bildik yüzü Vincent Lindon'un canlandırdığı o karakter, o kadar ‘iyi' ki adeta nasıl bir ‘insan' olduğunu dahi anlayamıyoruz. Ancak elbette onun katharsis malzemesi olabilmesini sağlayacak esas vurgu da burada yatıyor.

Zira böyle olunca azınlıklar yani filmdeki kürtler, bir anlamda kötü duruma düşmüş ve ezilmiş oluyor. Lafın özü, temelinde Fransa'daki kürtlerin sorunlarını anlatmaya çalışırken, hatta İngiltere'ye yaşayan kız arkadaşına ulaşmak için bu kadar riski alan Bilal'in hikayesine uzanırken, böylesine bir bakış açısı değişikliği yapmasını pek de anlamak mümkün değil. Üstelik filmin başrollerinde Fırat Ayverdi, Derya Ayverdi, Selim Akgül ve Fırat Çelik gibi Türk oyuncular varken...

Ancak Loiret, 2.35:1 sinemaskop formatında çektiği “Hoşgeldiniz”de hikayesini anlatırken, kendini çok fazla öne çıkarmayarak azınlık sorunlarıyla ilgili belli tespitlerde bulunduğunu söyleyebiliriz. Fakat bu filmin, daha çok festivallerin ‘sosyal mesele' ve ‘oryantalizm' kavramlarından beslenen kitlesine göre olduğu iddia edilebilir. Aynen gelecek hafta vizyona girecek Antalya'da büyük ödül kazanan “Pazar: Bir Ticaret Masalı” gibi...

Kerem Akça'nın yurt dışındaki festivallerde görüp İstanbul Film Festivali'nde önerdiği 10 film:

1-Gir Kanıma (Lat den Ratte Komma in)
2-Hayat Var
3-Jeanne d'Arc'ın Tutkusu (La Passion de Jeanne D'Arc)
4-Atları da Vururlar (They Shoot Horses Don't They)
5-Sebastiane
6-Anna ile Dört Gece
7-Süt
8-Saçlar Havaya (Hair High)
9-Oltanın Ucunda (Pescuit Sportiv)
10-Kızgın Damdaki Kedi (Cat on a Hot Tin Roof)

Kerem Akça'nın festivalde merak ettiği 10 film:

1-Rövanş (Revanche)
2-Tapınma (Adoration)
3-Yaz Saati (L'heure d'été)
4-Ölümsüz Anlar
5-Mamut (Mammoth)
6-Milk
7-Güzel İnsan (La Belle Personne)
8-Cennetin Yüreği (Himlens Hjarta)
9-Bu Gece (Nuit de Chien)
10-Son Durak 174 (Ultima Parada 174)

Kerem Akça'nın festivalde sürpriz beklediği 10 film:

1-Göl (Un Lac)
2-Pontypool
3-Ziyaretçi (Muukalainen)
4-Yaz (Summer)
5-Yuva (Home)
6-İz Sürücü (A Nyomozo)
7-Zift
8-Öfke (Rabia)
9-Günışığı Temizleme Şirketi (Sunshine Cleaning)
10-Yağmur (Lluvia)

Habertürk

0