Gökçekanat'ta bir öğretmen

1964 yılında yapılmıştı Gökçekanat İlkokulu. Daha sonra ilköğretim okulu oldu. Gökçekanat İlköğretim Okulunda ikinci dönem göreve başlayan Gülsüm (Mehtap) Aslan'ın başarısı ideal bir öğretmen portresi çiziyordu. Daha önce Anaokulu yoktu Gökçekanat'ın. Köy halkının öğretmenlerine sevgi ve saygısı gözlerinden okunuyordu.
Yeşillikler arasındaydı Gökçekanat köyü. Ve köyün ortasındaydı okulu. Temiz boyalı bir yapı olarak karşımızdaydı. Uzaktan bakışta okulun bodrum katının odunluk olduğunu düşünenler orada minik öğrencilerin eğitim yaptıklarını hiç düşünemezlerdi. Öğretmenleri sınıftan içeri girdiğinde minik öğrencilerin hep birlikte ayağa kalkıp öğretmenlerini karşılaması çok şey öğrendiklerinin kanıtıydı. İzinsiz asla konuşmuyorlardı. Rengarenk süslü duvarlardaki eğitici resimler, başarılı öğretmenin hazırladığı hayvanlar çiftliği adeta onları hayaller alemine götürüyordu. Müzik aletleri eğitim köşesi, hayvanlar hakkında eğitim köşesi, yiyeceklerimiz-içeceklerimiz köşesi, evcilik köşesi, tahıllarımız köşesi çocukların neden bu kadar aktif ve başarılı olduklarının kanıtıydı.
Gülsüm öğretmen henüz 21 yaşında, hayatının baharında olan bir öğretmendi. Yaşıtları tatil günlerinde gezmelerde gezerken o tatil günlerinde bile dur durak demeden minik öğrencileriyle birlikte olmak istiyordu. Çocuklar okul zili çaldığında öğretmenlerinden izin alıp gitmek için ayağa kalktıklarında sandalyelerini düzeltip büyük bir insan edasıyla içeri girerken ayakkabılığa koydukları ayakkabılarını dışarı koyuyor, öğretmenlerini tek tek öpüyor ama ayrılmak istemedikleri gözlerinden okunuyordu. Tekrar tekrar dönüp bakıyorlardı öğretmenlerine el sallayarak giderken. Belli ki geleceğimiz olan çocuklar emin ellerdeydi.
İşte bu dizeler, emekli öğretmen Semiramis Karaarslan ile birlikte Gökçekanat İlköğretim Okulu'na yapılan bir ziyarette görülenlerdi. Beklenen tablonun çizildiği bu ziyaretin ardından görüşlerini dile getiren Karaarslan ancak şunları söyleyebildi.
“Teşekkürler Gülsüm öğretmen, teşekkürler.  Senin gibi eğitimciler olduktan sonra gözümüz arkada kalmayacaktır.”