Bir önceki makalemde, Kur'an'daki kelime dengeleri ve simetrik tekrarlar mucizesini ele almıştım. Bir süre daha yazılarımda 'Kur'an Mucizeleri' serisine devam edeceğim.

Bu yazımda; Kur'an'daki kıssaların özgünlüğü, benzersiz detaylarının başka hiçbir kutsal metinde bulunmayışını ele alacağım.

Kur'an kıssaları, İncil'de ve özellikle Tevrat'ta da kısmen yer bulmaktadır; ancak bunun dışında kalan diğer dini metinlerde kayda değer bir benzerliğe rastlanmaz. Ne var ki Kitab-ı Mukaddes'te geçen bu anlatılar ile Kur'an'ın yaklaşımı arasında gerek içerik gerekse ele alınış biçimi bakımından çok köklü farklar mevcuttur. Tevrat ve İncil'i birkaç kez bizzat okumuş ve karşılaştırmış biri olarak bu farkları net bir şekilde görebiliyorum.

Bu konuda derinlemesine araştırma yapmak isteyen okurlar, özellikle Bülent Şahin Erdeğer ve Zafer Duygu'nun kıymetli eserlerine başvurabilirler.

Kur'an kıssaları; önceki kutsal kitaplardaki tahrif edilmemiş doğruları tasdik ederken, yanlışları düzeltir, eksikleri tamamlar. Hatta hiçbir dinsel kaynakta yer almayan yepyeni ve özgün bilgiler ilave ederek kendi farkını ortaya koyar. Üslup, akıcılık ve içerdiği derin hikmetler bakımından Kur'an, diğer metinlerle kıyaslanamayacak bir içeriğe sahiptir.

Bu durum, vahyin ilahi kaynağını ve Hz. Peygamber'in doğruluğunu ispatlayan en güçlü ve sarsılmaz argümanlardan biridir.

Kur'an'ın özgünlüğü/eşsizliği:

Tevrat ile Kur'an Arasındaki Nitelik ve Hikmet Farkı

Peygamber Tasavvuru: Tevrat peygamberlere isnat edilen ve tevhid inancıyla, peygamberlik ismetiyle (günahsızlığıyla) bağdaşmayan ahlaki zaaflar gibi ağır ithamlar (Hz. Lut, Hz. Davud veya Hz. Süleyman kıssalarında uygun olmadığı için söylemiyorum) yer alırken; Kur'an tüm bu iddiaları temizler. Peygamberlerin ismet (günahsızlık) ve iffet vasıflarını iade ederek, onları insanlığa en yüce ahlak modelleri olarak yeniden sunar.

Diğer Kaynaklarda Olmayan "Kur'anî Detaylar" ve Tarihi Mucizeler

Kur'an, diğer dini metinlerin düştüğü tahrifat hatalarını düzeltmekle kalmaz, hiçbir kaynakta yer almayan tarihi ve bilimsel hakikatleri mucizevi birer detay olarak sunar:

Firavun'un Cesedi (Yunus Suresi, 92): Firavun boğulurken Allah ona, "Senden sonrakilere bir ibret olasın diye bugün senin bedenini kurtaracağız" buyurur. Ne Tevrat'ta ne de İncil'de Firavun'un cesedinin korunacağına dair bir bilgi yoktur. Bu bilgi ilk kez Kur'an ile insanlığa duyurulmuş ve asırlar sonra yapılan arkeolojik kazılarda Firavun mumyalarının bulunmasıyla Kur'an'ın bu benzersiz detayı tarihsel olarak kanıtlanmıştır.

Hâmân Karakteri (Kasas Suresi, 38): “Fravun, …..ey Haman! Benim için bir ateş yakıp tuğla pişir de bana bir kule yap!Belki Musa'nın ilahına çıkar bakarım…….”

Kur'an, Firavun'un sarayındaki tuğla yapımından sorumlu yüksek mimar/bakan olarak "Hâmân" isimli birinden bahseder. İlginçtir ki Tevrat'ta Haman, Mısır'da değil; asırlar sonra Babil/Pers döneminde yaşayan bir figür/vezir olarak geçer. Ancak 19. yüzyılda hiyerogliflerin çözülmesiyle, Eski Mısır kayıtlarında tam da Kur'an'ın tarif ettiği dönemde, taş ocakları ve inşaat başkanı olan "Haman" isimli bir görevlinin varlığı ortaya çıkmıştır. Hz. Peygamber'in o dönemde hiyeroglif okuma şansı olmadığına göre, bu nokta vahyin açık bir ispatıdır.

NOT: Fransız bilim adamı Maurice Bukaille, bu olaydan dolayı Müslüman olduğunu söyler. “Musa ve Firavun” (Moise et Pharaon) adlı kitabında bunu dile getirir. Kitab-ı Mukaddesin Haman hakkında bilgi vermediğini belirterek, “Yeni İmparatorluklardaki Şahıs İsimleri” Sözlükte, Haman isminin orada Hiyeroglif diliyle hem de Almanca olarak mevcut olduğunu, tercümesinde: “o taş ocakları işçilerinin şefi” olarak yazdığını dile getirir. Bu isim ve unvan o dönemde büyük inşaat projelerinin idaresini üstlenen başkana veriliyordu. Der.

Ashâb-ı Kehf ve Hz. Süleyman'ın Mucizeleri: Kur'an, Hristiyan kültüründe efsaneleşmiş olan "Yedi Uyurlar" (Ashâb-ı Kehf) kıssasını ele alırken, onların mağarada kaç yıl kaldığına dair fuzuli tartışmaları netleştirir; köpeklerinin duruşuna kadar kimsenin bilmediği psikolojik ve fizyolojik detaylar verir. Hz. Süleyman'ın cinleri çalıştırması veya karıncanın konuşması gibi detaylar ise materyalist tarih algısını yıkan, tamamen vahye dayanan yepyeni anlatımlardır.

Onlarca başka örnek vermek mümkündür…

Ayrıntılardaki Mucize (Tarihsel İkame): Tevrat'ta Yusuf kıssasındaki Mısır hükümdarı için de, Musa kıssasındaki için de "Firavun" kelimesi kullanılırken; Kur'an'ın Yusuf dönemindekine "Melik" (Kral), Musa dönemindekine "Firavun" demesi gibi, ancak modern arkeoloji ve hiyeroglif çözümleriyle (Rosetta Taşı'nın deşifresi sonrası) anlaşılan tarihsel doğruluklar, Kur'an'ın düzeltici ve bilgiyi tamamlayıcı rolüne muazzam birer örnektir. Kur'an, bu hikmet detayını tarihte ilk kez zikretmiştir.

Yusuf Suresindeki Fark: Tevrat'ta Hz. Yusuf olayı daha çok insani zaaflar, entrikalar ve krallık sarayındaki siyasi başarılar ekseninde, seküler ve beşerî bir dille anlatılır. Kur'an'da ise aynı olay tamamen bir "iman, iffet ve tevekkül" destanıdır. Özellikle Hz. Yusuf'un hapishanedeki arkadaşlarına tevhidi anlattığı o muazzam tebliğ konuşması (Yusuf Suresi, 37-40) ne Tevrat'ta ne İncil'de yani Kanonik (Kilise ve Havra tarafından kabul edilen resmi kaynaklarda) ne de başka bir apokrif (Kilise ve Yahudilikte kabul edilmeyen resmi olmayan, gizli) kaynaklarda yer alır.

Kutsal kitaplardaki kıssalar Sümerlere mi dayanır?

Bazı çevrelerin, Kur'an kıssalarının Sümer tabletlerinden veya Babil kültüründen aktarıldığını ileri sürmeleri ilmî açıdan sağlam delillere dayanmamaktadır. Ülkemizde bu iddiaları dile getiren biri olan Muazzez İlmiye Çığ'ın; “Kur'an, İncil ve Tevrat'ın Sümer'deki Kökeni” adlı eserini dikkatle okudum:

Bir kere Sümer metinleri, çok tanrılı inanç sistemi içerisinde şekillenmiş, mitolojik ve sembolik unsurlarla örülü anlatılar içerirken; Kur'an kıssaları tevhid eksenli, tarihî ve ahlâkî mesajlar taşıyan vahiy kaynaklı anlatımlardır.

Kendisi buna rağmen, zorlama benzetmeler yaparak iki anlatım arasında bir kaynak ilişkisi kurmaya çalışmaktadır. Eserdeki eleştirilerin ağırlıklı olarak Tevrat merkezli olması ve Tevrat üzerinden Kur'an'ı örnek vermeden bunun gibidir diyerek geçiştirmesi, hatta eserinin bazı bölümlerinde Sümer metinlerindeki efsanelerin ve olayların Kur'an'daki kıssalara benzemediği ifade etmek zorunda kalması dikkat çekmektedir.

Öte yandan tufan hadisesi, ilk insanın yaratılışı gibi insanlık tarihinin en eski ve en köklü olaylarının farklı milletlerin hafızalarında çeşitli şekillerde yer alması, bu olayların tamamen uydurma olduğunu değil; aksine ortak bir tarihî geçmişe dayandığını düşündürmektedir. Kur'an-ı Kerim ise bu ortak hafızada zamanla mitolojik unsurlarla değişime uğrayan anlatıları tashih ederek, vahyin rehberliğinde hakikati yeniden ortaya koymaktadır.

ÖZETLE

Kıssalar Kur'an'ın yaklaşık yüzde otuzunu oluşturur. Meryem, Hz. İsa, Ademin yaratılması, Nuh Tufanı, Hz. İbrahim, Zülkarneyn, Musa, Karun, Fil sahipleri, bahçe sahipleri, ashabı uhdut. vb. gibi tüm kıssalar ve kıssada yer alan olaylar özgündür, farklıdır, birçok husus yenidir, hiçbir kaynakta yer almaz. Kur'an Tefsiri veya Meali okuyarak bunu anlayabilirsiniz.

Kur'an kıssaların hepsinde kendine has özgünlük ve diğer kutsal kitaplarda ve tarihsel yazıtlarda olmayan yepyeni bilgiler içermesiyle eşsiz ve özgün olarak ilahi kaynaklı olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Saygı ve sevgilerimle….

1

0